I'm so gonna blog this...

Είμασταν στο σπίτι ενός geek φίλου μου και αράζαμε. Είχαμε δει και την νέα ταινία του Star Trek και ήθελε το παλικάρι να βρει κανα wallpaper με θέμα την ταινία σε καλή ποιότητα να έχουμε να χαιρόμαστε σαν μικρά βλαμμένα.

And so the quest began... and ended. Γιατί αυτο που βρήκαμε ήταν πέρα απο κάθε φαντασία. Ξέρετε οτι το ίντερνετ είναι τόσο αχανές όσο και στο διάστημα. Αστέρια γεννιούνται και πεθαίνουν. Κόσμοι εξαφανίζονται ή τους εξαφανίζουν. Κι εγω αναρωτιέμαι τι μαλακίες γράφω τώρα. Αλλά βρήκαμε κάτι.... κάτι που είναι πέρα απο κάθε φαντασία.
Ω, γιέα!
Η Διαστημική Ροκ Όπερα του Αλέξανδρου Μολφέση. Δεν μπορώ να πώ κάτι για αυτά τα LOLικά δημιουργήματα. Πρέπει κανείς να ακούσει ή ακόμα καλύτερα να δεί τι μπορεί το μυαλό ενός Έλληνα να βγάλει... Εγω προσωπικά γέλαγα επι ώρες!

Αλέξανδρος Μολφέσης - Ρεπλικέιτορ
(και φυσικά πιο κάτω σας βρήκα ΚΑΙ τους στίχους αμέ αμέ!)

Πατάω το κουμπί
Στο replicator
Μου διακτινίζει το φαγητό.
Ας χάνει από γεύση , με έχει εμπνεύσει ,
Κι ας φαίνεται σαν πλαστικό.
Με φωνητικό κωδικό
Δένω - λύνω
Τα φώτα ανοίγω και κλείνω ,
Βράδυ - πρωί ,
Πάντα η ίδια εποχή ,
Τον Α' του Κενταύρου απόψε αφήνω.
Με τον επικοινωνητή ,
Αστρόπλοια καλώ ,
Και μετά θα σε δω , στη μεγάλη Οθόνη στη Γέφυρα ,
Δε θα το μετανιώσεις που μαζί μου σε έφερα.
Πατάω το κουμπί ,
To be or not to be ,
Ταχύτητα δίνης οκτώ !
Νεφέλωμα πράσινο ,
Συνέχεια στο χάσιμο ,
Του στόλου διαταγές εκτελώ.
Δυο χρόνια γυρνώ
Το σύμπιαν χαρτογραφώ ,
Στο ημερολόγιο γράφω τα νέα ,
Σου κλείνω το μάτι ,
Στο διαστημικό μας κρεβάτι ,
ταχύτητα δίνης εννέα !

Έτσι λοιπόν, εκείνο το απόγευμα, μετά την ανακάλυψή μας μια φ΄ραση βγήκε απο το στόμα μου... "I'm so gonna blog this shit!"

Υ.γ.1: Αααα, εχει και site εννοείται :) !
Υ.γ.2: Αφιερωμένο στο razzίδιο που κάτι τέτοια τα λατρεύει