NESινγκ και ΠαραNursing

Είναι κάποιοι που αναπολούν "τις παλιές καλές ημέρες". Όπου μεγάλοι άνθρωποι λένε για τον στρατό που έχει γίνει "κολέγιο" τις μέρες μας, έχω ακούσει για τον τρόπο που διασκέδαζαν παλιά και το πόσο καθαρά και αγνά ήταν εκείνα τα χρόνια.

Εγώ δεν θα πάω για το παρελθόν, για το μέλλον δεν μπορώ να μιλήσω αλλά σκέφθηκα αυτό που λέμε "Σε τι κόσμο ζούμε ρε πούστη". Την εποχή μας, αυτά που χαρακτηρίζουν το τρόπο που ζούμε που ζήσαμε και ίσως θα ζήσουμε και μπορώ να πω, ότι δεν είναι και τόσο άσχημα πια!

Πως μεγαλώσαμε εμείς η γενιά του (πάνω κάτω) 80κάτι και κυρίως τι αλλαγές βιώνουμε!

Ξεκινώντας βλέπω, σαν όνειρο πλέον, τον εαυτό μου να παίζει σε μια αλάνα σε ένα χωριό της Λακωνίας. Τότε πρωτοείδα το NES. Σαν τον Μόγλη κι εγώ το έπιασα, το έκανα γκουπ γκουπ, το δάγκωσα και μετά κατάλαβα ότι έχει κάτι κουμπάκια επάνω του.
"Ωχ, πρέπει να τα πατάω αυτά εεεεε;"
Και σαν μεγαλύτερος Μόγλη τώρα, ανοίγω τον πύργο του PCάτορα και η Στουρνάρη είναι δεύτερο σπίτι μου. το παιδάκι που δεν είχε ιδέα από ηλεκτρονικά, πλέον ειναι ενα κλασσικό pc geek και μάλιστα φανατικό!

Εντάξει, εχω ακούσει ιστορία, όπου όταν ήταν σε μικρή ηλικία ο πατέρας μου, περίμεναν στο χωριό "να έρθει" το ρεύμα (ναι ναι, αυτό που μας κόβει η ΔΕΗ) σαν να ήταν κάποιος μπαμπούλα η πλάσμα του Κθούλου! Δεν με χαλάει όμως, γιατί είδα ασπρόμαυρη τηλεόραση...

WOW ετσι; Και είχε 5 κουμπιά (για 5 κανάλια) τα οποία τα έστριβες δεξιά-αριστερά για να τα συντονίσεις. Remote Control; Χαχαχαχα, αυτά είναι γούστα της εποχής μας, τα remote control και μάλιστα δεν τα χρησιμοποιούν για τις τηλεοράσεις μονάχα αλλά και για τα μυαλά μας. Πλέον έχουμε LCD οθονίτσες για να ρέει το νερό το κρύσταλλο που λέει και ο Θανάης!

Είμαστε από τους πρώτους που (ΔΥΣΤΥΧΩΣ) πιάσαμε κινητό τηλέφωνο στα χέρια μας και ίσως γι αυτό ξέρουμε τι θα πει κατάχρηση. Μαζέψαμε χαρτάκια από τις ΚουκουΡούκου, βλέπαμε anime στο Junioers tv, είδαμε Trabsfomers και ThunderCats ενω τώρα PrisonBreak, Heroes και Lost....

Τότε ήταν η εποχή "Καίμε ότι είναι διαφορετικό", υπήρχαν άτομα απομονωμένα χωρίς επικοινωνία, υπήρχε η σεξουαλική κακοποίηση και/επειδή οι άνθρωποι δεν έχτιζαν οικογένειας στα θέλω τους αλλά στα προξενιά τους! Εμείς το ξεπεράσαμε αυτό, αναζητάμε τον έρωτα, αγαπήσαμε και συνεχίζουμε να αγαπάμε πιο πολύ το σεξ, καταργούμε τα ηλίθια ταμπού και ζούμε κάπως πιο ελεύθερα.

Ζήσαμε τον ερχομό του ίντερνετ με την pstn αλλά και τα υπερούλτρα fast ντιεσέλια μας. Χαίρομαι που συνάντησα άτομα μέσω ίντερνετ, είδα κι άλλους ανθρώπου με κοινά χαρακτηριστικά/γούστα που κάποτε δεν υπήρχε πιθανότητα μια στις χίλιες να βρισκόντουσαν.

Και στην μουσική; Χεχ, εντάξει δεν μεγάλωσα με Jimmy Hendrix αλλά είχα κασέτες με τραγούδια του, άκουσα βινύλιο και πλέον περνάμε από τα όντιο σιντί στα μουπουτρού μας!
Μεγαλώσαμε με ατόφια και απόλυτα διαφορετικά ακούσματα και συνεχίζουμε με συνονθυλεύματα όλων αυτών. Ηλεκτρονική, απλή ροκ, industrial, χιπ χόπ, λαϊκά και πόσα άλλα ήδη μουσικής...

Είμαστε μια γενιά αλλαγών, επειδή ζούμε τις τεχνολογικές αλλαγές, μπορούμε να προσαρμοστούμε σε αυτές, να κρίνουμε τι είναι καλό για εμάς. Νιώθω πολύ τυχερός, γιατί είχα "απλές" βάσεις και μεγαλώνω μέσα στις αλλαγές. Σε αλλαγές που μπορώ να κρίνω αν μ' αρέσουν, να τι υιοθετήσω ή να την πετάξω στα σκουπίδια... Μπορούμε να αλλάξουμε την ζωή μας όπως γουστάρωμε εμείς. Αρκεί να φωνάζουμε, τι μας αρέσει και τι όχι, και όταν δεν μας δίνουν αυτό που θέλουμε, να διαδηλώνουμε μέχρι να το πάρουμε!!!!

***

Μιούζικα όπως πάντα...
Στέρεο Νόβα - Νέα Ζωή 705
(Ένα τραγούδι για την γειτονιά που μεγάλωσα και ωριμάζω... Νέα Ζωή)

Υ.Γ.: Ο όρος ΠαραNursing στον τίτλο του ποστ, είναι πάνω κάτω το επάγγελμα μου, απλά δεν βρήκα πως να το κολλήσω... :P